Hugo Boss Boss Nuit Pour Femme woda perfumowana dla kobiet

20:50

Witajcie moi kochani :) 

W dzisiejszym poście chciałabym Wam zaprezentować Wodę Perfumowaną dla kobiet Hugo Boss Nuit Pour Femme, którą jakiś czas temu zakupiłam w mojej ulubionej perfumerii internetowej w cenie 134.00 zł. 


Perfumy zostały umieszczone w eleganckiej, czarnej, szklanej buteleczce o ciekawym, eleganckim jak i estetycznym wyglądzie. Pojemność produktu to 75 ml. Hugo Boss Nuit Pour Femme to bardzo uwodzicielski i atrakcyjny zapach dla kobiet, który przypomina magiczną noc i jej ekscytujący czar. Twarzą perfum Boss Nuit Pour Femme stała się popularna aktorka Gwyneth Paltrow. Zapach inspirowany był elegancją "małej czarnej". Sam początek zapachu Hugo Boss Nuit Pour Femme składa się ze słodkiej brzoskwini dopełnionej przez wyjątkowe aldehydy. W sercu skrywa się wdzięczny jaśmin, fiołek i cudowne kwiatowe tony. Urzekające zakończenie tworzy ciepłe drzewo sandałowe i czysty, tajemniczy mech. Luksusowe perfumy damskie Hugo Boss są doskonałym wyborem na wieczorne spotkania towarzyskie. Zapach dla kobiet Hugo Boss Nuit Pour Femme jest wyrazem kobiecej zmysłowości, wyrafinowania i oryginalnej pomysłowości. Z aromatem perfum żaden mężczyzna Ci się nie oprze. Moim zdaniem mimo swej wysokiej ceny Perfumy jak najbardziej warte są swojej ceny jak i zakupu. Idealne na prezent dla bliskiej nam osoby ( siostry, mamy czy przyjaciółki ). Polecam z czystym sumieniem. 

Nuty :
Głowa : brzoskwinia, aldehydy
Serce : jaśmin, fiołek, nuty kwiatowe
Podstawa : drzewo sandałowe, mech

Plusy :
+ estetyczny i elegancki wygląd flakoniku 
+ duża pojemność
+ bardzo uwodzicielski zapach dla kobiet
+ idealne na wieczorne spotkania 
+ wydajne i trwałe 
+ szeroka dostępność 

Minusy :
- jak dla mnie trochę wygórowana cena 


Kilka słów o firmie : 
Hugo Boss założył pierwszą szwalnię w 1924 roku. Kilka lat później Boss musiał jednak zamknąć zakład z powodu kryzysu gospodarczego skutkującego brakiem zamówień, ale ponownie otworzył zakład w 1930 roku. W 1931 roku wstąpił do NSDAP i istnieje duże prawdopodobieństwo, że szwalnia została ponownie uruchomiona głównie na potrzeby partii, a jej klientami byli członkowie szturmowych batalionów partii Sturmabteilung. W 1932 roku firma otrzymała kontrakt na dostawy dla Schutzstaffel (SS) mundurów projektu SS–Oberführera Karla Diebitscha, a wkrótce potem także kontrakt na produkcję mundurów dla Hitlerjugend. W okresie II wojny światowej zakład wykorzystywał robotników przymusowych, którzy pracowali w wybudowanym w Metzingen obozie. Warunki życia robotników przymusowych były bardzo złe, a poprawiły się dopiero wobec zbliżania się frontów do granic III Rzeszy. Po wojnie Boss stanął przed trybunałem denazyfikacyjnym i otrzymał zakaz prowadzenia działalności gospodarczej i grzywnę w wysokości 100 000 marek i zmarł wkrótce potem, 9 sierpnia 1948 roku w wyniku powikłań po ropnym zapaleniu zęba. Spadkobiercą został zięć Bossa, Eugen Holy. W warunkach powojennych Holy postawił na produkcje garniturów. Już w latach 60. marka stała się znana w skali europejskiej, a jej powiązania z nazistami zostały w świadomości społecznej zapomniane. W 1967 roku prezesami spółki zostali Jochen i Uwe Holy, wnukowie założyciela. Z nowym kierownictwem firma zdecydowała o odświeżenie wizerunku i stworzeniu kampanii wizerunkowej. Ambasadorami marki zostało kilku kierowców Formuły 1 oraz Sylvester Stallone, a w ramach umiędzynarodowienia marki zmieniła ona nazwę na „Boss”. W latach 80. firma rozszerzyła ofertę o odzież z kolekcji casualowych, kosmetyki i dodatki, a w połowie dekady zadebiutowała na giełdzie we Frankfurcie nad Menem. Udziały w firmie kupił Akira Akagi, ale wkrótce potem po skandalu finansowym trafił do więzienia, a pakiet akcji Bossa odkupiła firma Marzotto, jeden z dostawców surowców dla Bossa. Sprzedaż niemieckiej firmy japońskiemu inwestorowi, a następnie szybkie przejęcie jej przez inwestora włoskiego zostało skomentowane przez Financial Times ironicznie jako „transakcja pomiędzy państwami Osi”Na początku lat 90. odkryto w Szwajcarii środki z kontraktów od Wehrmachtu, ale firma uprzedziła roszczenia wpłacając milion dolarów na fundusz ofiar II wojny światowej. Początek tej dekady to także kryzys gospodarczy związany z inkorporacją NRD, który spowodował spadek sprzedaży i odpływ klientów. W ramach działań naprawczych firma wróciła do nazwy „Hugo Boss”, a ofertę firmy rozszerzono na liczne linie, od formalnych do sportowych, a w 1998 roku rozpoczęto sprzedaż odzieży damskiejW 1999 roku amerykańscy prawnicy działający w imieniu ofiar Holocaustu rozpoczęli postępowanie przeciwko firmie Hugo Boss w sprawie wykorzystywania pracy niewolniczej w czasie wojny. W 2005 roku Marzotto sprzedało z zyskiem swoje udziały w firmie funduszowi Permira, który kupił niemiecką firmę. W początkach XXI wieku większość produkcji miała miejsce w Izmirze i Radomiu.

You Might Also Like

2 komentarze

Dziękuję Wam za każdy komentarz <3

INSTAGRAM

OBSERWATORZY

FANPAGE